سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مریم فرقانیان – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزیشهری
کریم حسین زاده دلیر – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند

چکیده:

در طول تاریخ بشری رابطه آدمی با محیط زیست همواره به صورت تابعی از رفتار او با محیط اطراف خود بوده است. درگذشته انسان از طبیعت فقط درحد رفع نیازهای خود استفاده می نمود. توسعه صنعت، گسترش بیش از پیش مواد آلاینده، افزایش جمعیت ، ایجاد صنایع جدیدوموارد فراوان دیگر، همه وهمه باعث شدتادامنه آلودگی های زیست محیطی گستره وسیعی از یخ های-قطبی تا لایه های جوی رادربرگیرد.همین وضعیت اسفبار موجب ایجاد دانش جدیدی تحت عنوان مدیریت محیط زیست شده است که علیرغم جوان بودن، بسیاری از فعالیتهای اجتماعی، فرهنگی واقتصادی را متأثر ازخویش کرده است.سطح آشنایی جوامع درحال توسعه با این شاخه از دانش بشری بسیارکمتر ازجوامع توسعه یافته است ولذا ارتقاء بخشی سطح این آگاهی از اهم وظائف متخصصین امر می باشد.از این رو هدف از این مقاله باتوجه به بحث توسعه پایدار،شناخت محیط زیست ومدیریت آن درجهت ارتقاء سطح آگاهی مدیریت محیط زیست می باشد.بدین منظوراین مقاله با استفاده از روش توصیفی که مبتنی برتجزیه وتحلیل اطلاعات مستخرج از اسناد ومدارک علمی ومعتبرمی باشد،محیط زیست ومدیریت محیط زیست را توصیف نموده وتوسعه پایدار راهمواره درکنارحفاظت ازمحیط زیست،پایدار می شمارد.نتایج به دست آمده نشان می دهدکه استقرار صنایع ناسازگاربا محیط، افزایش تعداد جمعیت درکلان شهرها، افزایش بی رویه وسایل نقلیه وموارد فراوان دیگر همگی شواهد هشداردهنده از یک توسعه ناموزون درسطح کلان شهرها به-شمار می روند. بنابراین با توجه به اهمیت دستیابی به توسعه پایدارشهری وتوجه بیش ازپیش مسولان امر ازیک طرف واشراف برتوان وظرفیت پذیری محیط ازطرف دیگر، توازن مطلوبی میان محیط وتوسعه برقرارخواهد شدکه توجه به این مسایل موجب سرزندگی محیط شهری وپایداری توسعه شهر خواهد بود.