سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناهید اعتماد – پژوهشگاه صنعت نفت
محمدعلی صیادنژاد – پژوهشگاه صنعت نفت

چکیده:

در فرآیند تصفیه فاضلاب به ازای هر فرد تقریبا معادل ۵۰ گرم در روز لجن تولید می شود که می تواند به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار گیرد. هزینه زیاد دفن لجن معمولا ۵۰ در صد هزینه تصفیه را در بر می گیرد. از طرف دیگر مشکلات ناشی از دفن لجن خسارات جبران ناپذیری را بر محیط زیست و انسان وارد می آورد. لذا مدیریت صحیح دفع لجن حاصل از تصفیه فاضلاب به یکی از چالش های قرن حاضر تبدیل شده است. در سالهای اخیر، استفاده از این لجن جهت تولید انرژی های تجدید پذیر وگرما مورد توجه صنایع مختلف قرار گرفته است. انتخاب روش مناسب جهت بازیابی انرژی از لجن به فن آوری ، امکانات فنی و اقتصادی، نوع و میزان لجن در هر منطقه وابسته است . مدیریت لجن فاضلاب بمنظور تولید انرژی شامل فرآیند های تولید مستقیم انرژی الکتریکی در پیل های میکروبی ، هضم بی هوازی جهت تولید بیو گاز ، سوزاندن لجن به منظور بازیابی انرژی ، تولید سوخت زیستی ، سوزاندن همزمان لجن در نیروگاههای ذغال سنگی، پیرولیز برای تولید هیدرو کربن های سوختی، بکارگیری لجن جهت تهیه مصالح ساختمانی ، اکسیداسیون فوق بحرانی و واکنش حرارتی در محیط آبی به منظور تولید انرژی گرمایی می باشد. در این مقاله پس از مروری بر هر یک از این روش ها، مزایا و معایب هر یک از آن ها مورد بررسی قرار خواهد گرفت.