سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا صادقی مقدم – مهندس عمران
زهرا ششپری – دانیجوی مهندسی شهرسازی
فائزه غریبلو – دانشجوی مهندسی شهرسازی
سلامه عظیمی – کارشناس ارشد شیمی تجزیه

چکیده:

باتوجه به فرایند شهرسازانه مدیریت شهری دردهه های خیر وتاکید برمعماری اساسی درشیوه های مدیریت شهری مدیریت شهری فرایندی استکه یکمدیر شهر با توجه به امکانات و قابلیت ها و محدودیت ها و توانایی های که دراختیار دارد سعی می کند درمدت زمانی که مسئول اداره شهر است با تجهیز امکانات و منابع به اداره شهر هابپردازد از سویدیگر رشدسریع جمعیت و گسترش ناموزون شهرنشینی در کشور اهنگ بحرانی نمودن مسائل محیط طبیعی درشهرهای کویری که تشکیل دهنده بخش قابل ملاحظه ای از شهرهای ایران هستند را سرعت بخشیده است محدودیت منابع طبیعی و وضعیت حساس زیست محیطی این مناطق همچون محدودیت اراضی مناسب آب و … مدیریت صحیح و بهره برداری پایدار از منابع مزبور را اقتضا می نماید مقایسه وضعیت بافت فشرده شهری و معماری بومی همساز با اقلیم این مناطق با بافت های جدید که درقالب توسعه های بی رویه و کم تراکم درپیرامون شهرها شکل یافته اند این نکته را نشان میدهد که مدیریت شهریدرشهرهای کویری به شکل فزاینده ای از وضعیت طبیعی و مطلوب خود فاصله گرفته ومی گیرد بدین جهت دراین مقاله سعی شده ابتدا با تعریفی درست از مدیریت شهری و شناخت اقلیم و بومهای بیابانی قابلیت ها و محدودیت های مناطق بیابانی ایران و مدیریت شهری صحیح این مناطق بررسی شود.