سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جریان و آلودگی آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سمیه جنت رستمی – دانشجوی دکتری مهندسی آب
مجید خلقی – دانشیار دانشگاه تهران
کورش محمدی – دانشیار دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

درچند دهه اخیر افزایش جمعیت محدودیت منابع آبهای سطحی و عدم برداشت اصولی از آبخوان ها باعث ایجاد خسارت قابل ملاحظه از لحاظ کمی و کیفی به سفره ها و همچنین وضعیت بحرانی آب درکشور شده است کها ین عوامل ضرورت مدیریت آبهای زیرزمینی را درمناطق بحرانی ایجاب می کند بالازدگی سطح آب زیرزمینی یکی از شرایط بحرانی درمدیریت سفره های آب زیرزمینی می باشد زمانی که هدف احداث سازه ای درمحیط متخلخل باشد این مساله اهمیت زیادی پیدا می کند مطالعات آب زیرزمینی انجام شده در محدوده شهری تبریز بیانگر بالا بودن سطح اب زیرزمینی است بطوریکه سطح آبزیرزمینی دراین منطقه بسیار نزدیک سطح زمین می باشد از آنجا که مسیر خط یک متروی تبریزدرهمین ناحیه که سطح آب زیرزمینی بالاست واقع شده است بنابراین پایین آوردن سطح آب زیرزمینی در یک افق زمانی کوتاه مدت یکی از اهداف برنامه ریزان آب زیرزمینی به شمار م ی رود. دراین تحقیق ازمدل تلفیقی شبیه سازی و بهینه سازی GWM درطی دوره یک ساله برای کاهش سطح آبزیرزمینی را در ایستگاه های بحرانی مترو استفاده گردید.