سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی راهکارهای توسعه اقتصادی با محوریت برنامه ریزی منطقه ای

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

چکیده:

توسعه منابع انسانی مانند یک سکه، دارای دو رو است یعنی به همان اندازه که بر تقویت قابلیتهای انسان از طریق سرمایه گذاری برای مردم تاکید دارد، بر استفاده موثر از قابلیتهای انسانی در ایجاد چارچوب های مشارکتی برای بهبود درآمد و اشتغال نیز اصرار می ورزد. در واقع توسعه منابع انسانی مجموع ها ی از فعالیتها ی رسم ی و غیررسم ی مستمر اس ت ک ه با ایجاد تغییر در پارادایمها و الگوهای ذهن ی و خودآگاه ی در افراد و ارتقای توانمند ی و تحق ق بخشید ن به خودشکوفای ی آنان، موجب افزایش بهره ور ی ،حفظ و ارتقا ی مزیت رقابت ی سازمانها می شود. تحقیقات در حوزه منابع انسانی نشان داده، سازمانهایی که در پی افزایش بستردانایی نیروی انسانی خود پیش می روند و مشارکت و همفکری نیروهای انسانی خود را در امور سازمانی می طلبند، به مراتب از هم افزایی بیشتری نسبت به سازمانهای ایستا و سنتی که کانالهای میان افراد را بسته نگه می دارند و برای فرایندهای اطلاعاتی میان کارکنان ، محدودیت ایجاد می کنند، برخوردارند. با این وجود در جریان پیشرفتهای علمی و تکنولوژیک ، به تدریج فعالیتهای اقتصادی جوامع دانش بر تر می شودو نظام اقتصاد مبتنی بر دانش شکل می گیرد. از ویژگیهای اقتصاد مبتنی بر دانش گسترش نیروی کاری است که باابزارهای علمی سروکار دارند. این گسترش هم کمی است یعنی برتعداد نیروی کار دانشگر یا علمی افزوده می شود و هم کیفی است ، یعنی کیفیت علمی نیروهای مذکورتعا لی می یابد. نیروی کار دانشگر که اکنون بدنه اصلی سرمایه انسانی و سرمایه دانایی سیستم های اقتصادی را تشکیل می دهد، در عصر حاضر مهمترین سرمایه جوامع می باشد . در اقتصادهای مبتنی بر دانش تجارب موجود نشان داده که سرمایه دانایی به نحو چشمگیری از سرمایه های مالی وفیزیکی پیشی خواهند گرفت . و دراین نظامها،دانش ،دانستن ودانش آفرینی عامل اصلی بقاء و رشد سازمانها درشرایط رقابتی می با شد.