سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کارگاه فنی زهکشی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

علیرضا حسن اقلی – عضو هیأت علمی (استادیار) موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی

چکیده:

به طور معمول، زه آب ها در مقایسه با آب آبیاری از کیفیت پایین تری برخوردار می باشند. برای به حداقل رساندن اثرات مخرب کوتاه مدت و بلند مدت زه آب ها بر محیط زیست، تولیدات گیاهی، حاصلخیزی خاک و کیفیت آب، توجه به مسائل مدیریتی در پروژه ها و حوضه های آبریز حائز اهمیت است . در مناطقی که با کمبود آب آبیاری مواجه هستند، استفاده از زه آب برای تکمیل منابع آب از اهمیت خاصی برخوردار است . بعلاوه با استفاده از زه آب برای آبیاری، مشکلات ناشی از تخلیه زه آب ها به حداقل رسیده و احتمال آلودگی منابع آب نیز کاهش می یابد. موارد استفاده مجدد از زه آب عبارتند از : کشاورزی سنتی، پرورش گیاهان مقاوم به شوری، سیستم های استفاده مکرر از زه آبIFDM)زیستگاه های حیات وحش و تالابها و آبشویی اولیه اراضی شور . در تولید محصولات کشاورزی، کیفیت زه آب تعیین کننده نوع گیاه مناسب کشت ا ز نظر آبیاری است . همچنین آلاینده های موجود در رواناب سطحی مانند رسوبات، آفت کش ها و مواد مغذی نقش مهمی در استفاده مجدد از زه آب برای تولیدات گیاهی ایفا می کنند. معمولاً غلظت نمک ها و بعضاً عناصر کمیاب خاص و مواد مغذی محلول در زه آب خروجی از زهکش های زیرزمینی بالا می باشد. اگر غلظت نمک بیش از حد آستانه باشد، برای رشد گیاهان مضر است . نوع نمک نیز می تواند مانع جذب مواد غذایی شده و برای گیاهان حالت سمی داشته باشد . عناصر سمی مانند بور موجب کاهش رشد گیاه شده و حضور سلنیم و آرسنیک در زه آب و ورود آنها به زنجیره غذ ایی، سلامت انسان و سایر موجودات زنده را در معرض خطر قرار می دهد. در این مقاله بصورت مختصر به بررسی موارد فوق وروشهای مدیریتی مرتبط با کاربرد زهآب ها درکشاورزی پرداخته میشود