سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

قاسم نوروززاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی گرایش استراتژِی دانشگاه تهران
مهدیه معتمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی گرایش استراتژِی دانشگاه تهران
مهدی نوروززاده – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه پیام نور استان تهران

چکیده:

امروزه اکثر مردم جهان توجه بیشتری به حفاظت از محیط زیست و منابع زیستی دارند..این حساسیت مثبت تا به آن جا شدت گرفته است که حتی صاحبان صنایع سعی دارند با استفاده از آن گامی موثردر جهت مقبولیت کالای مورد عرضه خود به مشتریان برداشته ورعایت نکات زیست محیطی را به عنوان یک مزیت رقابتی مورد استفاده قرار دهند.در اکثر کشور ها به این نتیجه رسیده اند که توسعه زمانی مداوم و پایدار می گردد که هنگام استفاده از منابع محدود و غیر قابل تجدید، نهایت دقت مبذول گردیده وسعی شود از این منابعِ محدود حفاظت گردد.دولت ها نیز سعی دارند بیشتر از گذشته با وضع قوانین زیست محیطی(سبز) در این راستا فعالیت نمایند . به همین منظور استانداردهای مشخصی وضع شده است . عوامل ذکر شده (تقاضای مشتریان، قوانین دولتی و استاندارد های وضع شده ) به عنوان محرک، عامل ایجاد تغییراتی در این خصوص شده است.مدیریت این تغییرات در زنجیره تامین به همراه جریان اطلاعاتی که در کل زنجیره تامین وجود دارد ،مفهوم نوینی رابه نام مدیریت زنجیره تامین سبزGSCMمعرفی می نماید.استفاده از استراتژِی های مدیریت زنجیره تامین سبز GSCM، باعث کاهش ضایعات ؛کاهش استفاده ازمنابع و به تبع آن کاهش مصرف انرژی وآلودگی محیط زیست می شود.این امر در نهایت باعث افزایش راندمان و بهبود عملکرد در سازمان ها و شرکت ها می گردد.