سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: هفدهمین همایش ملی و سومین سمینار بین المللی بیمه و توسعه

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

شهرام وصفی اسفستانی – شرکت ملی نفت ایران، پژوهشگر اقتصادی
مهدیه حق پناهان – شرکت ملی نفت ایران، پژوهشگر اقتصادی
هدیه علیشیری – شرکت ملی نفت ایران، پژوهشگر اقتصادی
حدیثه علیشیری –

چکیده:

شرکتهای بیمه یکی از نهادهای پویا و مهم در بسیاری از کشورهای جهان محسوب می شوند. این شرکتها با انتقال ریسک از افراد جامعه به خود، موجب ایجاد آرامش و رفاه اجتماعی رد جامعه می گردند. بشر هر چه بیشتر با آینده روبه رو می شود و هر چه بیشتر آن را به صورت می بیند، بیشتر مجبور می شود تا به اصطلاحات ریسک، مسئولیت، تعهد و بیمه فکر کند و نیز تصمیم مشخصی در مورد آن اتخاذ کند. اما بحث اصلی این است که در اواخر قرن بیستم، با شدت گرفتن یکپارچگی جهانی، ساختار محیط زیست ریسک در حال تغییر است. امروزه با پیچیده تر شدن خطرات، فهم آنها نیز روز به روز مشکلتر شده است. سیستم های فنی بطور فزاینده های پیچیده تر شده و عناصر تشکیل دهنده آنها به طور پیوسته از نظر اندازه در حال کاهش هستند. بر این اساس روشهای ارزیابی ریسکهای نوظهور نیز تغییر کرده است. امروزه با قالبهای قدیمی ارزیابی ریسک نمی توان به ارزیابی و شناسایی ریسکهای نوظهور کنونی پرداخت. امروزه ارزیابی ریسک محیط زیستی دامنه وسیعتری به خود گرفته است و مواردی از قبیل اثرات اجتماعی و توزیع ریسک در بین گروه های اجتماعی و عدالت محیط زیستی نیز وارد مباحث ارزیابی ریسکهای محیط زیستی شده است تکنیکهای ارزیابی ریسک در مجموعه وسیعی از موضوعات حرفهای و آکادمیک مورد استفاده قرار می گیرد. ارزیابی رسکهای در موضوعات مرتبط با مهندسی، رفاه کارگران، موضوعات اجتماعی و …. مورد بحث قرار می گیرد.