سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی هیدروژن و پیل سوختی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

موسی حیدر نتایج بایی – کارشناس ارشد مکانیک-دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
ابراهیم علیزاده – دکتری مکانیک-دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
مجید صدیقی – کارشناس ارشد شیمی-دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
امیر حاجی شعبانی – کارشناس ارشد برق- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

چکیده:

افزایش زمان ماندگاری رونده های زیر سطحی بدون سر نشین UUV در زیر اب جهت عکس برداری از اعماق اقیانوس و موجودات دریایی ،اکتشافات دریایی، ردگیری لوله های نفتی و گازی و غیره، نسبت مستقیمی با میزان ذخیره انرژی برای تامین نیروی رانشی ان دارد. محدودیت حجمی در فضای داخلی این رونده ها ایجاد می کند که بهترین نحوه ی ذخیره سازی انرژی از لحاظ چگالی حجمی انتخاب گردد. با انتخاب پیل سوختی به عنوان مولد الکتریسیته و در نتیجه هیدروژن به عنوان سوخت مورد استفاده در پیل سوختی ، گام مهمی برای افزایش زمان ماندگاری برداشته شده. از طرفی سوخت مورد استفاده در پیل سوختی ، گاز هیدروژن بوده که تکنیک های مخصوصی برای ذخیره سازی ان وجود دارد. از ایمن ترین روش های ذخیره سازی ، ذخیره سازی هیدروژن در فاز جامد و استفاده از الیاژ های جاذب هیدروژن می باشد. دلیل این امر ان است که اولا مخازن هیدرید فلزی دارای حجم اشتغالی کمتر ی نسبت به بقیه حالات ذخیره سازی می باشد و ثانیا به دلیل اینکه دارای فشار عملیاتی پایین می باشند، دارای ایمنی بالا بوده و به هر شکلی می توانند ساخته شوند که این سبب می شود تا طراح بهترین جانمایی مخازن برای UUV ها را داشته باشد.