سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی آریان فر – دانشجوی دکتری سازه های آبی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان، دانشگاه آزاد ا
احمد پاکپور – دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز،

چکیده:

مدیریت جامع حوزه آبخیز جهت برنامهریزی های توسعه و مدیریت منابع آب و خاک با تأکید بر ویژگی های اجتماعی اقتصادی منطقه به منظور معیشت پایدار و بدون آسیبپذیری برای ساکنان یک حوزه لازم و ضروری می – -باشد. هدف از این تحقیق، مدیریت حوزه آبخیز مینگل ارومیه در شمال غرب ایران به مساحت ۰۱۱۷ هکتار واقع درعرض ۳۷درجه و ۵۴دقیقه و تا ۳۷درجه و ۵۹دقیقه شمالی و طول ۴۴درجه و ۳۸دقیقه تا ۴۴ درجه و ۴۸دقیقه شرقی، در قالب کاربریهای جنگل، مرتع، زراعت دیم و آبی میباشد. پس از تعیین خصوصیات فیزیکو شیمیایی و تیپهای اراضی موجود در منطقه مورد مطالعه، قابلیت، استعداد و محدودیتهای حوزه آبخیز جهت کاربریهای فوقالذکر براساس راهنمایی FAO تعیین گردید. نتایج نشان داد که پس از رفع محدودیتهای موجود، قابلیت و استعداد اراضی برای جنگل، مرتع، زراعت دیم و آبی به ترتیب ۳۳/۲۸، ۳۳/۲۸ و ۵۸/۱۸ و ۴۶/۷۸ درصد در جهت استفاده بهینه از اراضی حوزه آبخیز افزایش یافت. عمق خاک، شیب فرسایش، درصد ذرات درشتتر از شن و سیلگیری به عنوان محدودیتهای اصلی حوزه آبخیز معرفی شدند