سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حمیدرضا صفوی – دانشیار دانشکده مهندسی عمران- دانشگاه صنعتی اصفهان
منصور شیشه فروش – مدیرکل مدیریت بحران استان اصفهان
خشایار بلوچی – کارشناس مسئول مرکز زلزلهشناسی استان اصفهان
محمدحسین گل محمدی – دانشجوی دکتری مهندسی عمران- دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

کشور ایران بدلیل شرایط خاص زمین شناختی و موقعیت جغرافیایی، از کشورهای لرزه خیز دنیا محسوب میشود. بدین جهت شناخت علل وعوامل وقوع زلزله از یک سو و بررسی آسیبپذیری شریانهای حیاتی از جمله خطوط اصلی آب، نفت و گاز، فیبرهای نوری و راههای ارتباطی و وقوع بحرانهای ثانویه از جمله زمینلغزش و نشست زمین از سوی دیگر، کارشناسان را بر آن میدارد که نوعی جامعنگری نسبت به مقولۀ بحران را مورد مطالعه قرار دهند. در این مقاله، نقش مدیریت جامع بحران در کاهش آسیبپذیری شریانهای حیاتی در اثر زلزله مورد بحث و بررسی قرار میگیرد. مطالعات بر روی استان اصفهان صورت گرفته است و بررسی این مسئله به لحاظ اینکه این استان به عنوان جانشین تهران در مدیریت بحران کشور انتخاب گردیده، از اهمیت خاصی برخوردار میباشد. مطالعات و پهنه بندی زلزله نشان میدهد که اغلب مناطق استان اصفهان از نظر لرزهخیزی جزء مناطق آرام و با فعالیت اندک میباشد و در مناطق شمال غرب، جنوب غرب و نیز شمال شرق به دلیل وجود گسل های فعال و نیمه فعال و نیز آمار زلزله های ثبت شده، احتمال وقوع زلزله با شدت بالا وجود دارد. لذا در جانمایی تاسیسات و شریان های حیاتی در استان و نیز حفاظت از شریانهای حیاتی موجود بایستی به این پهنه بندی توجه کامل نمود. همچنین بر این نکته تاکید گردیده که هرچند اغلب مناطق استان به لحاظ زلزله دارای خطر نسبی پائینی است، ولی به دلیل وجود مخاطرات دیگر ازجمله محدودیت منابع آب و انرژی و ظرفیت های پائین زیست محیطی دارای موقعیت شکنندهای در مدیریت جامع بحران می باشد