سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

کامران امامی – دکترای عمران – مهندسان مشاور کریت کارا
سعید پورشهیدی – کارشناس ارشد سازه های آبی

چکیده:

تا سال ۱۹۲۷ سیاست رسته مهندسی ارتش آمریکا برای کنترل سیلابفقط سی لبند بود. پس از سیلاب بزرگ ۱۹۲۷ استفاده از سدها نیز در دستور کار قرار گرفت. در دهه ۱۹۶۰ در دیدگاه حاکم بر کنترل سیلاب، محوریت با رو شهای ساز های بود و رو شهای غی رساز های به عنوان مکم لهای کم هزین ه ساز هها مطرح م یشدند. در نیم قرن اخیر بر اساس تجارب جهانی این دیدگاه دچار تغییرات شدیدی شده است: ( ارائه فلسفه جدید ایمنی سدها در سوئیس ( ۱۹۸۵ · ( ارائه کتاب راهنمای رو شهای غی رساز های مدیریت سیلاب توسط کمیت ه بی نالمللی آبیاری زهکشی ( ۱۹۹۹ ·( ارائه بولتن کاهش ریسک سدها به وسیله رو شهای غی رساز های توسط کمیت ه بی نالمللی سدهای بزرگ ( ۲۰۰۱ · ( برگزاری سمپوزیم رو شهای غی رساز های برای معضلات آب توسط یونسکو ( ۲۰۰۱ · ( ارائه کتاب راهنمای مدیریت تطبیقی برای برنام هریزی منابع آب توسط رست هی مهندسی ارتش آمریکا ( ۲۰۰۴ · این مقاله به ارائه راهبردهای مطرح شده در کتاب راهنمای مدیریت تطبیقی برای برنام هریزی منابع آب که حاصل یک قرن تجربه رسته مهندسی ارتش آمریکا است، م یپردازد و آبگیری زودهنگام سد کرخه در سال ۱۳۷۸ به عنوان مطالعه موردی ارائه م یشود. ه مافزایی رو شهای مختلف غیرساز های مانند پی شبین یهای هیدرولوژیکی، خصوصیات فصلی ، پی شبین یهای اقلیمی، مدیریت شرایط اضطراری و نظارت پیوسته حوز ه ، آبگیری سد کرخه را در شرایطی که عملیات اجرایی هنوز تمام نشده بود را امکا نپذیر کرد وحجم ذخیره سد خسارات خشکسالی سال بعد را به نحو قاب لملاحظ های کاهش داد.