سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا توکلی – استادیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی استان سم
عبدالمجید لیاقت – استاد دانشگاه تهران
مهران مهدوی مقدم – دانشجوی پردیس کشاورزی ابوریحان دانشگاه تهران

چکیده:

محدودیت منابع آب قابل دسترس، اندک بودن عملکرد محصولات دیم و ضرورت تولید محصولاتی که منطبق بر اصول زراعی و توجیه اقتصادی باشد، سبب شده که رو شهای تخصیص بهینه منابع تولید بین گزاره های مختلف گسترش یابد. با توجه به نقش مهم بخش کشاورزی دیم در اقتصاد ملی، اشتغال، حفظ و بقای نهاده های تولید و نیز سهم آن در تأمین غذای جامعه، لازم است که از منابع و نهاده های تولید در این بخش به بهترین نحو ممکن استفاده گردد تا ضمن بهینه سازی مصرف منابع، سودآوری و رفاه کشاورزان نیز افزایش یابد و ثبات و پایداری در تولید به وجود آید. وجود اقلیم خشک و نیمه خشک ضرورت تعیین شیوه و نوع فعالیت های زراعی را افزون تر می کند. لذا مطابق با شرایط کشاورزی مرسوم در استان آذربایجا ن شرقی، شهرستان مراغه و بر اساس نتایج و یافت ههای پژوهشی ۱۰ سال گذشته (۸۵-۱۳۷۵ ) در موسسه تحقیقات کشاورزی دیم و با تکیه بر حد بهینه تخصیص آب مدیریت ت کآبیاری برای دو محصول اساسی منطقه (گندم و جو) و مدیریت برتر زراعی برای محصولات گندم، جو و نخود بررسی و با شرایط سنتی مرسوم مقایسه شد و در شرایط آب قابل دسترس محدود و نیز دوره ی زمانی محدود برای عملیات تک آبیاری، بهترین و اقتصادی ترین گزاره ی مدیریت تک آبیاری و توصیه های زراعی برای حصول بیشترین سود خالص در واحد سطح تعیین و نشان داده شد که سهم مدیریت تلفیقی بیش از ۷۰ درصد و سهم مدیریت برتر زراعی کمی کمتر از ۳۰ درصد است.