سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی عباسی –

چکیده:

در حال حاضر با توجه به وضعیت اقلیمی کشور ، منابع آب زیرزمینی مهمترین منابع آب کشور برای تامین نیازهای شرب ،صنعت ، خدمات و کشاورزی می باشد این اهمیت در منطق داخلی از اهمیت بیشتری برخوردار است . بسیاری از آبخوانهای آبرفتی و سازندی با همدیگر مرتبط بوده و هرگونه بهره برداری از یکی از آنها در آبخوان دیگر موثر می باشد . جهت بهره برداری متعادل از این آبخوانها باید تاثیرات و نوع تبادلات آبی آنها مورد توجه قرار گیرد بگونه ای که تغییرات بهره برداری در یکی از آنها اثرات منفی در آبخوان دیگر را سبب نگردد ، در استان زنجان از ۵ آبخوان آبرفتی موجود ، ۴ آبخوان دوبه دو با همدیگر مشترک می باشند ، آبخوانهای آبرفتی دشتهای ابهر و زنجان ، همچنین سجاس و قیدار کاملابهم پیوسته می باشند در این مقاله سعی بر آن است تا ضمن بررسی ارتباط هیدرولیکی آبخوانهای ابهر و زنجان ، اثرات بهره برداری از آنها به هم بررسی و چگونگی بهره برداری متعادل با حدالقل اثرات منفی بر منابع آب ارائه گردد . بر اساس مطالعات انجام شده آبخوانهای آبرفتی دشتهای ابهر و زنجان دارای سنگ کف مشترک بوده و آبرفتهای آن نیز در یک دوره زمین شناسی و بصورت پیوسته تشکیل شده و عملایک آبخوان تشکیل شده که صرفا در اثر شرایط تکتونیکی و بهره برداری و توپوگرافی بصورت دو دشت درآمده و تغییرات بهره برداری در هر کدام از این دشتها ، خط تقسیم آب و نهایتابیلان آب زیرزمینی دشت دیگر را تغییر خواهد داد