سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمیدرضا محبی نژاد – کارشناس ارشد ریاضیات کاربردی، دبیر آموزش و پرورش
علی حسن بابائیان – کارشناس ارشد مدیریت اجرایی، دبیر آموزش و پرورش

چکیده:

مدیریت کیفیت جامع، مدارس امروز را در مواردی نظیر؛ فرایند ارزشیابی و قبولی دانش آموزان، ارتقای جذابیت مدرسه نزددانش آموزان و معلمان، بهبود برنامه های درسی و آموزشی، سرعت و ارائه خدمات آموزشی و پرورشی بهتر و کاهش هزینهبهبود می بخشد. مدارسی که فاقد بینش سیستمی و روش های اجرایی بوده و بر نیاز دانش آموزان و معلمان تمرکز ندانستهباشند، نمی توانند در دراز مدت به بهبود ارتقای مستمر کیفیت و مشارکت همه کارکنان و ایجاد شبکه های همکاری پایدار،دست یابند. در این مقاله، با طرح این موضوع که چگونه می توان مدارس فعلی را به مدد مدیریت کیفیت جامع (TQM) بهمدارس کیفی تبدیل نمود، سعی در پرداختن به ابعاد این مهم می باشد. ابتدا تعاریفی از مدیریت کیفیت جامع بعمل آمده وویژگیهای مدارس کیفی بیان شده است. سپس مدرسه به عنوان یک سیستم اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفته و اهمیت اصلاحفرایندها نقش مدیران در بهبود کیفیت آموزشی، پاسخ به نیازها و انتظارات دانش آموزان ( توجه به منافع فراگیران) ذکر شدهاست. و در انتها به اصول مهم در مدیریت فرایند مدار برای بهبود کیفیت پرداخته شده است.