سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدحسن حسینی – کارشناس مسئول کنترل و هماهنگی عملیات امدادی هلال احمر استان قم
فرزانه فاریابی – کارشناس امدادونجات هلال احمر

چکیده:

زلزله ای که با قدرت ۸/۹دهم ریشتر درروز جمعه۱۱ مارس ۲۰۱۱ درژاپن بوقوع پیوست و سونامی بزرگی که به تبع آن ایجادشد یکی از نادرترین زلزله های قرن اخیر بحساب می آید مقدار انرژی آزاد شده آن بین ۱۷۰۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ بمب اتم گزارش شده است مردم ژاپن پس از جنگ جهانی دوم بزرگترین حادثه را تجربه کردند این زلزله و سونامی توانست پس ازچنددقیقه ساختمان ها را دروسعت زیادی ویران کند و برروی اب شناورسازد و مردم زیادی را به کام مرگ فروبرد و بازماندگان را درشوک خیره کنندهای غرق و مبهوت کند سرویسهای پاسخگو و آموزش دیده جهت مقابله به حادثه آماده شدند اما وسعت حادثه به حدی بود که برا هیچ چیز آن آماده نبودند خطر ناشی از تخریب نیروگاه های هسته ای و احتمال انتشارمواد رادیواکتیوهراس انگیز تر از هرچیزی گزارش می شد اما مردم درکمال آرامش و خونسردی به مبارزه با زلزه و سونامی و مشکلات هسته ای پرداختند دراین مقاله سعی نگارنده بران است که با نگاهی علمی به چرخه مدیریت بحران درفازهای قبل حین و بعد از زلزله و سونامی ژاپن تجربیات گرانبهایی را که می توان از این حادثه به دست آورد بصورت بومی درکشورهای حادثه خیز از جمله ایران اسلامی به کاربست را بازگو کند.