سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا اشتیاقی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد صفاشهر (فارس)

چکیده:

تاریخچه اسکان بشر نشان داده است که پدیده شهرنشینی همواره با خطر سوانح طبیعی روبرو بوده است. در دهه اخیر بررس ی صد شهر پرجمع ی ت جهان نشان داد که ۷۸ درصد از این شهرها در معرض یکی از چهار سانحه طبیعی اصلی (زلزله، سونام ی، آتشفشان و طوفان ) و ۴۵ درصد آنها درمعرض بیش از یکی از این سوانح قرار دارند .(www.uan.ir بالارفتن عمر شهرها و عدم تمایل به نوسازی در هسته های اولیه شهری که عمدتا با مصالح نامرغوب و قدیمی و بدون رعایت اصول فنی ساخت وساز بویژه در زمینه مقابله با سوانح ساخته شده اند آس یب پذ یری شهرها ی کشور ازحوادث طبیعی را امری معمول و متعارف ساخته است. اگرچه از عوامل متعددی از قبیل آمادگی، پیشگیری، کاهش اثرات، مقابله (امداد و نجات) و بازسازی به عنوان عناصر اصلی مدیریت بحران نام برده شده است، اما این نوشتار بیشتر برمشخص نمودن نقش برنامه ریزی پیشگیرانه جهت کاهش خطرات و خسارات ناشی از سوانح احتمالی در نمونه مورد مطالعه متمرکز شده است. این نوشتار در پ ی آن است تا ضمن معرف ی بافت فرسوده تاریخی و بیان مسائل و مشکلات کالبدی این بافت، راهکارهای مواجهه با چنین بحران هایی را به منظور به حداقل رساندن خسارات با توجه بهاصول مدیریت بحران و امکانات و محدودیت های موجود مورد بررسی قرار دهد. در این پژوهش جهت دستیابی به ویژگی ها و خصوصیات نمونه مورد مطالعه و جمع آوری داده های مورد نیاز از روش مشاهده میدانی (پیمایشی) به صورت پرسشنامه حسب مورد مصاحبه و نظرخواهی استفاده شده است . در پایان نیز جهت تجزیه وتحلیل مطالعات و استنتاج، از روشهای تحلیلی و کمی با استفاده از نرم افزارهای موجودExcel) GIS و AutoCAD کمک گرفته شده است. دستاوردهای این پژوهش می تواند به صورت بلند مدت و در قالب ارتقاء سطح سکونت و کیفیت محیط زیست انسانها مورد توجه نهادها و سازمانهای مسؤول توسعه شهر قرار گیرد؛ اگرچه تعیین استراتژ یها و راهکارهای آن مستلزم مطالعات دقیق و پشتوانه های محکم علمی برمبنای مشارکت بخش های مختلف عمومی (مردم)، خصوصی (سرمایه گذاران) و دولت و سرمایه گذاری های داخلی و خارجی می باشد