سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حمزه صمدی میارکلایی – دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت دولتی
حسین صمدی میارکلایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی

چکیده:

از نگاه یک سیستم توصیفی، بحران حقیقتاً وضعیتی است که نظم سیستم اصلی یا بخشی از آن سیستم را منقطع می کند که ما آن را زیرسیستم می نامیم و ثبات آن را بر هم می زند. بحران وضعیتی است که یک تغییر ناگهانی در یک یا چند بخش از عوامل متغیر یک سیستم ایجاد می کند. بحران عبارت است از پیش آمدن حادثه ای ناگهانی نظیر آتش سوزی، ورشکستگی، و سایر مواردی که به تصمیم گیری فوری نیاز دارد. از جمله رویدادهایی که به شکل طبیعی و بدون دخالت عامل انسانی، سلامت و حیات بشریت را با تهدیدی جدی مواجه می کند، بحران های طبیعی مانند: سیل، طوفان، آتشفشان، و زمین لرزه ها (خصوصاً با مقیاس های بالا و سونامی ها) می باشند که بعد از به وقوع پیوستن، باید با سرعت و با کیفیت مطلوبی به مقابله با آن ها پرداخت، البته، با «برنامه ریزی قبلی»، و این چیزی است که ضرورت ایجاد و توسعه مدیریت بحران را تشدید و ارزشمند می نماید. در این مقاله، سعی شده است تا چارچوبی برای مدیریت بحران به منظور مقابله با حوادث احتمالی و غیر مترقبه، به ویژه زلزله (زمین لرزه) تدوین و تبیین گردد. در مقاله حاضر، ابتدا مقدمه ای در رابطه با زلزله بیان گردیده است، سپس، به تعاریف متعددی از بحران، انواع بحران، مدیریت بحران و چارچوب آن که شامل: آماده شدن برای مواجهه با بحران، جلوگیری و ممانعت از بحران، مدیریت نمودن بحران (رویداد یا حادثه)، و مدیریت بعد از بحران می باشد، پرداخته شده است. در ادامه مقاله حاضر، یافته های تحقیق حاضر بیان گردیده و بحث و نتیجه گیری در مورد مباحث مطروحه صورت گرفته و پیشنهاداتی ارائه شده است.