سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

هادی نیرآبادی – کارشناس ارشدGIS دانشگاه تبریز
حمیدرضا کوه بنانی – کارشناس ارشدGIS دانشگاه تبریز

چکیده:

این پژوهش به دنبال وجوه مشترک در اقدامات بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهری و مدیریت بحران است. شناسایی این بافتهاجهت دخالت وساماندهی و استفاده مجدد از زمین و نیز مدیریت بحران از اهمیت ویژهای برخوردار است و استفاده از ابزاری کارآمد همانندGIS برای این منظور باعث کاهش میزان خطا و ارایه اطلاعات جامع و معتبری خواهد شد. قریب نیمی از واحدهای مسکونی شهر نیشابور به دلیل عدم رعایت ملاحظات فنی به ویژه سازه نامناسب و استفاده از مصالح بی دوام و کم دوام در برابر زلزله غیرمقاوم و ناپایدار است و این سکونتگاه های ناپایدار گرچه در کمتر از ۳۰ درصد وسعت شهر تمرکز یافته، ولی بیش از ۶۰ درصد جمعیت عمدتا کم درآمد شهر را با ویژگیهای اجتماعی اقتصادی متمایز در خود جای داده است. در این تحقیق ابتدا در حوزه نظری دو مفهوم بافت فرسوده و تئوریهای طراحی و برنامهریزی شهری مورد بررسی و مرور قرار میگیرد، سپس اطلاعات و آمار از سازمانهای شهری گردآوری شده و مورد پردازش قرار میگیرد. تحلیل اطلاعات با استفاده از تکنیک SWOT انجام میپذیرد و در پایان نیز پیشنهاداتی برای ساماندهی و توسعه شهری در مقیاس منطقه ارائه می گردد.