سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی حوادث رانندگی و جاده ای

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی نجات بخش اصفهانی – دکترای مدیریت، استادیار دانشگاه پیام نور، عضو هیات علمی دانشگاه پیام
سیدعلی قریشیان – کارشناس ارشد مدیریت، دستیار علمی دانشگاه پیام نور اسفراین، دستیار عل
مهدی ولی زاده حسنلوئی – کارشناس ارشد مهندسی عمران گرایش مکانیک خاک و پی، کارمند دانشگاه پیام

چکیده:

از نیازهای اساسی بشر امروزی وجود یک سیستم حمل و نقل که بتواند از جمیع جهات پاسخگو، جامع (Comprehensive Transportation Systemsو فراگیر باشدبه منظور جابجائی مسافر و انتقال کالا درداخل شهرها و خارج ازکشور مورد نیاز و ضروری است. متاسفانه در این میان مشاهده می شود که به علت رعایت نکردن قوانین ترافیکی، خصوصا عدم رعایت ضوابط راهنمایی و رانندگی Driving regulations and law enforcement) در کشور ما هر ساله حدود ۳۰۰۰۰ نفرقربانی تصادفات جاده ای می شوند (معاونت راهور، ۱۳۹۰ ). سئوال اصلی تحقیق آن است که چه عواملی در مدیریت امداد رسانی و اقدامات فوریت دار در صحنه تصادفات و حوادث جاده ای موثرند؟ و ضریب اهمیت هر کدام بر همدیگر به چه میزان می باشد؟ هدف این تحقیق پاسخ به سئوال فوق و ارائه مدلهایی است که دستگاهها و سازمانهای ذیربط قادر باشند با هماهنگی و همیاری در صحنه تصادفات اقدامات فوریت دار را به نحوی انجام دهند که با هم افزایی خودSynergistic) کمترین تلفات را در صحنه تصادف برای هموطنان داشته و بیشترین بهره وری را از جهت ارائه خدمات برای ایشان شاهد باشیم. نکته قابل ذکر اینکه در صحنه تصادفات و حوادث جاده ای دستگاهها و سازمانهایی نظیر پزشک قانونی، پلیس راهنمایی ورانندگی، وزارت راه و ترابری، سازمان هواشناسی و… دخالت دارند. برای اینکه بتوان مدیریت بهینه در امداد رسانی و هماهنگی مطلوبی را ایجاد نماییم نیاز به سازوکارها و فرآیندهایی می باشدکه در این تحقیق به آن پرداخته خواهد شد. روش تحقیق فوق کاربردی از نوع پیمایشی است ومحققین با استفاده از منابع موجودکتابخانه ای و سند کاوی با پرسشنامه محقق ساخته و اخذ نظر خبرگان با استفاده از نرم افزارspss تجزیه وتحلیل داده ها پرداخته وپس از بحث و نتیجه گیری در پایان تحقیق نیز راهبردهای اساسی برای سازمانهای ذیربط ارائه دادهاند