سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا فلاحی – دانش آموخته کارشناسی ارشد، مهندسی منابع آب، دانشگاه تهران، پردیس ابو
هادی وروانی – دانش آموخته کارشناسی ارشد، مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه تهران، پرد
امین غریب زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه صنعتی اصفهان
مهدی شجاعی – دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه بوعلی سینا همد

چکیده:

در بیابان ها و مناطقی که با کمبود آب مواجه هستند، استفاده از پساب برای تکمیل آب از اهمیت خاصی برخوردار است. استفاده مجدد از پساب برای آبیاری، مشکلات کلی آلودگی آب را نیز کاهش می دهد. در کشورهای خشک و نیمه خشک جهان، میزان مصرف آب در بخش کشاورزی بالاترین درصد را در بین کلیه مصارف به خود اختصاص داده ودر بسیاری ازاین نقاط ، کمبود آب به وضعیت بحرانی رسیده است که برنامه ریزان و مدیران منابع آب را مجبور ساخته تا در برنامه ریزی های توسعه، به کلیه منابع متعارف و غیر متعارف آب توجه نمایند.از جمله منابع غیر متعارف پساب های کشاورزی، فاضلاب های خانگی و صنعتی است. هرچند استفاده مجدد از پساب ها از سابقه نسبتا طولانی برخوردار است اما کشاورزان امروز بیش از هر زمان دیگری به استفاده مجدد از پساب ها به عنوان منبع آب چشم دوخته اند.کاهش حجم پسابی که باید دفع شود ، ساده ترین روش تقلیل اثرات سوء پساب ها بر کیفیت آب های مناطق دیگر خو اهد بود، یکی دیگر از راهکارهای مدیریتی پساب ها استفاده مجدد از آن ها برای آبیاری گیاهان مقاوم به شوری است.