سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد پاکپورربطی – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
علی اصغر جعفرزاده – استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
فرزین شهبازی – استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
فرهود یگانه پور – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دا

چکیده:

حجم بالای واردات روغن های گیاهی از جمله روغن سویا نشان از اهمیت و نقش روز افزون روغن های نباتی دربرنامه های م ر صفی و تولید کشور دارد. هدف این تحقیق مدیریت اراضی با استفاده از مدلهای Terraza در محیط میکرولیزGIS در محیط نرمافزار Agro-Ecological و ArcGIS به منظور توسعه کشت سویا در منطقهای به وسعت ۱۸۳۰۵ هکتار واقع در عرض ۳۶درجه و ۳۰ دقیقه تا ۳۶درجه و ۵۰ دقیقه شمالی و طول ۴۵درجه و ۰۵دقیقه تا ۴۵درجه و ۲۵دقیقه شرقی است. براین اساس کمبود بیو-اقلیمی، محدودیتهای خاک و تخمین پتانسیل تولید سویا توسط مدلهای فوق الذکرتعیین شدند. نتایج مدلTerraza نشان داد کشت دیم سویا در منطقه امکانپذیر نبوده و رعایت برخی توصیههای مدیریتی مانند تعیین زمان خاص و ماههای مورد نیاز آبیاری موجب صرفهجویی در مصرف آب بدون هرگونه تأثیر منفی در میزان عملکرد سالانه محصول میشود. بر اساس نتایج مدلGIS مهمترین عوامل محدود کننده خاکی برای تولید سویا در منطقه مورد بررسی شاملpH آهک، بافت خاک، ذرات درشتتر از شن و توپوگرافی بوده، که با وجود چنین محدودیتهای اکثر واحدهای اراضی دارای تناسب متوسط (دارای ۸۵-۶۰ درصد عملکرد مطلوب هستند.پتانسیل تولید بر اساس مدلAgro-Ecological5/93 تن در هکتار برآورد شد که این میزان تولید درمقایسه با عملکرد زارعین ۴-۱۵ تن در هکتار) در منطقه که متأثر از محدودیتهای آب، خاک و مدیریت بوده، کمتر است. اختلاف به خاطر مد ر ییت و عدم آگاهی زارعین از نیازهای اقلیمی و خاکی سویا میباشد