سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدابراهیم موسوی – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی – مهندسین مشاور زر کشت پایدار
ابراهیم پذیرا – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

مصرف بسیار زیاد آب جهت رشد و نمو گیاه برنج از یک سو و بحران منابع آب در کشور از سوی دیگر کارشناسان و دست اندر کاران را به این فکر واداشته تا نسبت به معرفی روش های جدید آبیاری اقدام نمایند . در حال حاضر آبیاری برنج به صورت غرقابی دائم در کشور مرسوم است . در سالهای اخیر به دلیل تشدید پدیده کم آبی تامین آب برای اراضی شالیزاری را با مشکل مواجه ساخته است . روش آبیاری متناوب از متدهای جدید آبیاری در اراضی شالیزاری محسوب می شود. در روش آبیاری متناوب بعد از عملیات گلخرابی (Pudding) در مراحل اولیه رشد بعد از نشا کاری آغاز شده و سپس آبیاری را به ارتفاع ۴ الی ۵ سانتیمتری انجام شده و بعد از رسیدن به رطوبت ۸۰ الی ۹۰ درصدی ( در آستانه ترک خوردگی )دوباره آبیاری بعدی انجام می شود . تحقیق حاضر در مرکز ترویج و توسعه تکنولوژی هراز(کاپیک) انجام شده و مقدار کل آب آبیاری مصرفی در دو کرت با روشهای غرقابی و متناوب در طول دوره رشد برنج با استفاده از پارشال فلوم ثبات ۳ اینچی اندازه گیری گردید و با استفاده از میانگین آمار ۱۰ ساله هواشناسی منطقه ( ۱۳۸۸-۱۳۷۹ ) مقدار بارندگی موثر برآورد گردید . و همچنین استفاده حداکثر بارندگی ها در روش آبیاری متناوب نسبت به ارایه برنامه آبیاری تعلیقی اقدام گردید . نتایج تحقیق نشان می دهد در روش آبیاری متناوب نسبت به آبیاری غرقابی بمیزان ۳۰/۴ درصد در مصرف آب صرفه جویی می شود و استفاده حداکثر از بارندگی های موثر در روش آبیاری متناوب بمدت ۵ روز در ماه ( ۲۰ روز در طول دوره رشد ) عملیات آبیاری مورد تعلیق قرار می گیرد.