سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مسعود قاسمی نوقابی – کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه فردوسی مشهد
اسماعیل آیتی – استاد دانشگاه فردوسی مشهد
حمیدرضا عطاران کاخکی – کارشناس ارشد راه و ترابری

چکیده:

این مقاله برخی از نتایج اصلی دو تحقیق انجام شده در زمینه مد لهای پیش بینی تصادفات در راه ها و تقاطع های چراغدار درو نشهری را بیان می کند. هدف اساسی از انجام این تحقیقات ایجاد مدل های کاربردی می باشد تا بتوان با استفاده از آن ها تعداد تصادفات قابل انتظار را در راه ها و تقاطع ها تا حد امکان با دقت پیش بینی نمود. ارتباط بین فراوانی تصادفات و متغیرهای مستقل با کمک تکنیک های مدل سازی خطی تعمیم یافته با توزیع دو جمله ای منفی بررسی شد. برای تعیین بهترین برازش توزیع به داد ههای تصادف از آزمون کی-دو استفاده شد و مناسب بودن برازش مدل از طریق دویانس/درجه آزادی و?۲ پیرسون/درجه آزادی کنترل گردید. معتبرسازی مدلها با استفاده از آزمون استیودنت حالت دو نمونه وابسته بررسی گردید. با استفاده از فاکتور کاهش تصادفات تأثیر نسبی هر یک از متغیر ها بر فراوانی تصادفات خسارتی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مدلهای آماری، رابطه مهم بین مشخصات هندسی، عامل کنترل و مشخصات ترافیکی را با فراوانی تصادفات آشکار کرد و مشخص گردید به ترتیب ۸ و ۶ متغیر در ایمنی راه ها و تقاطع های چراغدار اثرگذار می باشد. متغیرهای مؤثر بر ایمنی قطعات راه شامل حجم ترافیک عبوری، درصد کاربری تجاری، مسکونی/تجاری ، عرض مسیر، طول مسیر و پارکینگ حاشی های، تعداد دوربرگردان های میانی، یکطرفه بودن مسیر و متغیرهای اثرگذار بر ایمنی تقاطعهای چراغدار شامل عرض میانه در شاخه تقاطع، تعداد فازها به ازای هر سیکل، حجم ترافیک عبوری مستقیم، گردش به چپ و زاویه بین شاخه فرعی و اصلی میباشد.