سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سمانه شبانی – دانشجوی کارشناس ارشد مکانیزاسیون، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چم
محمد جواد شیخ داودی – دانشیار گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشکده
یعقوب منصوری – استادیار گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشکد
کورش رضایی مقدم – دانشیار بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

چکیده:

فناوری دستگاه خاک ورز مرکب یکی از بارزترین پیشرفت ها د رزمینه حفاظت خاک و خاک ورزی حفاظتی بوده که نقش بسزایی در دستیابی به توسعه پایدار کشاورزی دارد. هدف اصلی این تحقیق ارائه مدل بهینه با در نظر گرفتن تابع تشخیصی برای تمایز پذیرندگان و نپذیرندگان دستگاه خاک ورز مرکب در استان فارس می باشد که در سال ۹۰ با تحقیق پیماشی و با استفاده از پرسشنامه ای که روایی و پایایی آن تائید شد، صورت پذیرفت. جامعه آماری تحقیق، کشاورزان گندمکار استان فارس بود. نمونه بر اساس معادله کوکران ۳۷۶ نفر برآورد گردید و اطلاعات از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده ، جمع آوری شد. یافته های پژوهش حاکی است که تابع ممیزی حاصل از مدل تحقیق می تواند با دقت و مطلوبیتی قابل ملاحظه، گندمکاران پذیرنده دستگاه را از نپذیرندگان طبقه بندی نماید. از مجموع متغیرهای ویژگیهای شخصی و آگاهی، اجتماعی، زراعی و نگرش نسبت به ویژگیهای سامانه که وارد مدل شده بودند، متغیره ای میزان اگاهی از مزایای دستگاه خاک ورز مرکب، میزان آگاهی از روش های حفاظت خاک، تماس با منابع اطلاعاتی و نگرش نسبت به پیچیدگی و ازمون پذیری دستگاه، متغیرهای مهم و معنی دار متمایز کننده پذیرنده و نپذیرنده دستگاه می باشد.