سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

امیرعلی ولی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش ازدور وGIS
علی اصغر آل شیخ – دانشیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
علیرضا قره گزلو – استادیار،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
میرمسعود خیرخواه – استادیار،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

مالاریا بیماری حاد و مزمنی است که از نظر انتشار و میزان ابتلا و مرگ ومیر، مهم ترین بیماری انگلی در جهان است. طبق نظر اپیدمیولوژیست ها، شیوع و توسعه این بیماری وابستگی زیادی به شرایط محیطی و آب و هوایی دارد. در این تحقیق جهت مدلسازی شیوع بیماری مالاریا ابتدا عوامل موثر در بیماری شناسایی گردیدند و سپس برای مشخص کردن محدوده زمانی مطالعه اقدام به ایجاد همبستگی چندگانه بین پارامترهای هواشناسی موثر در شیوع بیماری به مدت ۱۱ سال ( ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ ) با آمار بیماری بصورت ماهیانه گردید و محدوده زمانی مطالعه انتخاب شد. سپس نقشه های میانیابی شده دما و رطوبت نسبی منطقه مورد مطالعه با استفاده از ۲۱ ایستگاه سینوپتیک موجود در منطقه تهیه گردید و در مرحله بعد با در دسترس بودن لایه های منابع و سطوح آبی و لایه هایپوشش گیاهی و با توجه به حداکثر شعاع پروازی پشه های آنوفل موجوددر منطقه نقشه های فاصله ۲ کیلومتری از هر یک از عوامل مذکور تهیه گردیدند و بر اساس نظر کارشناسان مربوطه رتبه ای بین ۱ تا ۱۰ گرفتند. سپس با استفاده ازAHP و با استفاده از روش همپوشانی شاخص لایه های مربوطه با یکدیگر ترکیب شده، و مناطق با پتانسیل شیوع (ریسک بالا) مشخص گردیدند. برای ارزیابی نتایج بدست آمده ازدو شاخصAPI و شاخص تراکم بیماری استفاده گردید و نشان داده شد که شاخصAPI با نقشه بدست آمده تطابق بالایی دارد.