سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ایمان بابائیان – دکتری اقلیم شناسی، گروه پژوهشی تغییر اقلیم، پژوهشکده اقلیم شناسی، س
منصوره کوهی – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، گروه پژو

چکیده:

در این مطالعه اثر گرمایش جهانی تحت سه سناریوی انتشار A1B, A2 و B1 با استفاده از داده های دو مدل گردش عمومی NCAR-PCM و GFDL-CM2.1 در سه دوره زمانی ۲۰۳۹، ۲۰۶۹، ۲۰۴۰، ۲۰۹۹، ۲۰۷۰ بر روی متغیرهای بارش و دما و شاخص های اقلیمی کشاورزی طول دوره خشکی، طول دوره رشد و تبخیر- تعرق بالقوه در سه ایستگاه مشهد، سبزوار و تربت حیدریه بررسی شده است. ریزمقیاس نمایی با استفاده از روش های آماری همبستگی چند متغیره و نرم افزار LARS-WG5 انجام شد. نتایج نشان می دهند که بیشترین افزایش طول دوره رشد در دوره ۲۰۹۹، ۲۰۷۰ به مقدار ۱۸/۶ روز در ایستگاه مشهد رخ می دهد. اما در دوره های ۲۰۳۹، ۲۰۱۰، ۲۰۶۹، ۲۰۴۰ علیرغم افزایش طول دوره رشد در دو ایستگاه مشهد و سبزوار، طول دوره رشد در تربت حیدریه کاهش یافته است. بیشترین افزایش تعداد دوره خشکی در یستگاه مشهد به تعدا ۵/۱ روز در دوره ۲۰۹۹، ۲۰۷۰ محاسبه گردید. در همین دوره، دوره خشکی در تربت حیدریه و سبزوار به ترتیب به تعداد ۴/۴ و ۱/۶ روز افزایش یافته است. تعداد روزهای دوره خشک به استثنای ایستگاه سبزوار در دهه ۲۰۲۵ (معادل ۲۰۳۹، ۲۰۱۰) که ۰/۳ روز کمتر شده است، در سایر ایستگاهها و دوره ها افزایش یافته است. همچنین نتایج نشان می دهند که نیاز آبی بالقوه در سه ایستگاه مذکور افزایش یافته، به طوریکه تبخیر- تعرق بالقوه در انتهای دوره نسبت به دوره پایه در ایستگاههای مشهد، سبزوار و تربت حیدریه به ترتیب تا ۱۳/۵، ۱۶ و ۱۴ درصد افزایش خواهد یافت.