سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس توسعه منابع انسانی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

غلامرضا بردبار – عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد
فرید بخت آزما – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی )گرایش تولید( دانشگاه آزاد اسلامی و

چکیده:

برنامه ریزی نیروی انسانی، وسیله ای است برای حصول اطمینان از تأمین نیروی انسانی مورد نیاز، در زمان مناسب برای دستیابی به اهداف سازمان. مدل سازی ریاضی برای برنامه ریزان از اهمیت خاصی برخوردار است؛ از این رو مدل های ریاضی بی شماری برای فرموله کردن برنامه ریزی نیروی انسانی در سازمان های مختلف ارائه شده، اما همواره این سؤال مطرح بوده است که مدل ریاضی کارآ در برنامه ریزی نیروی انسانی، چگونه مدلی است؟ در این مقاله تلاش می شود در ابتدا برنامه ریزی نیروی انسانی در یک ساختار ایستا)غیر پویا( با درنظر گرفتن ترفیع مبتنی بر ارشدیت یا تجربه و در مرحله بعد در یک ساختار ترفیع بر اساس فرصت انتخاب برابر مدل سازی ریاضی شود. هدف از این مقاله، بررسی وضعیت منایع انسانی در ساختار سازمانی ایساست. برای بررسی این قضیه ابتدا فرض های مدل مطرح می گردد و سپس مدل بر اساس زنجیره مارکوف ارائه می شود. نتایج حاصل از مدل بیانگر بهبود وضعیت منابع انسانی سازمان و همچنین پاسخ بهینه این زنجیره به در مورد مسائل مربوط به منابع انسانی است. بنابراین توصیه می شود در سازمان هایی که ساختار غیر پویا دارند و ترفیع بر مبنای ارشدیت و تجربه یا فرصت انتخاب برابر است، چنین ساختاری بومی سازی و اجرا شود.