سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهاردهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدرضا رحیم پور – استاد، دانشگاه شیراز، دانشکده نفت و گاز و پتروشیمی
چنگیز کرمیان – استاد، دانشگاه شیراز، دانشکده نفت و گاز و پتروشیمی
اورمزد دهقانی خلد – کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه شیراز، دانشکده نفت و گاز و پتروشیمی

چکیده:

در این پژوهش، مدلسازی فرآیند احیای راکتور بستر ثابت هیدروژناسیون با بکارگیری مد شد ه همگن و درنظر گرفتن تاثیر انتقا جرم داخلی و واکنش شیمیایی انجام شده است. برای این کار، معدادت درم و انرژیحاکم بر جریان به روش عددی حل گردیده و نتایج مد با دمای عملدی در ودو بسدتر یدک راکتور صنعتی مقایسه شده است که نشان دهنده تطابق خوب نتایج بدست آمده از مد با شرایط عملیاتی واقعی است. نتایجنشان می دهد که با افزایش سرعت جریان، بیشینه دمای حاصل شده از فرایند و زمان پایان احیا کاهش می یابد. همچنین افزایش درصد اکسیژن ورودی، افزایش دمای بیشینه احیا و کداهش زمدان آن را در پدی خواهدداشت بطوری که افزایش ۲% در غلظت اکسیژن، باعث افزایش دما به مقدار ۰۹ درجه سدانتیگراد مدی شود. با افزایش دمای اولیه از ۳۵۹ به ۰۵۹ درجه سانتیگراد، سرعت واکنش اکسیژن و کک زیاد شدده و سدرعت پایان عملیا ۱۵ ساعت کاهش می یابد