مقاله مدل سازی سرطان پستان با استفاده از مواد شیمیایی و بررسی تاثیر رادیوداروی P32 بر سلول های سرطان حاصل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در سلول و بافت از صفحه ۳۴۵ تا ۳۵۰ منتشر شده است.
نام: مدل سازی سرطان پستان با استفاده از مواد شیمیایی و بررسی تاثیر رادیوداروی P32 بر سلول های سرطان حاصل
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رادیو دارو
مقاله سرطان پستان
مقاله فسفر ۳۲
مقاله DMBA
مقاله تابش بتا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم:

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: توانایی داروی رادیواکتیو P32 برای درمان و کنترل سرطان پستان و بررسی توزیع این رادیو دارو در موش های مبتلا مورد بررسی این مقاله می باشد.
مواد و روش ها: ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن از کارسینوژن DMBA به رت های نژاد SD تحت آزمایش خورانده شد. تومورهای به قطر ۱۰ تا ۱۵ میلی متر برای آزمایش انتخاب شدند. رادیو دارو بر اساس الگوی تهیه شده به تومورهای به فاصله ۳ و ۵ و ۷ روز تزریق گردید. در این فاصله توزیع رادیو دارو در بدن موش، توسط دستگاه دتکتوریدورسدیم مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از پایان دوره تیمار حیوان بیهوش و در شرایط استریل تومور را بطور کامل خارج و و در فرمالین ۱۰ درصد قرار داده شد. برش هایی از تومورها با استفاده از دستگاه تیشو پروسسور مورد پردازش و تهیه قرار گرفتند. پس از مراحل پاساژ بافتی و برش گیری، نمونه ها از طریق رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: بررسی هیستولوژیک مقاطع تهیه شده از بافت های توموری موید این مطلب بود که پاتولوژی تومورهای القایی ایجاد شده توسط DMBA در موش های صحرائی مورد استفاده در این تحقیق، شباهت زیادی با تومورهای پستانی در انسان داشت. ۵ روز بعد از تزریق رادیوفسفر مجاری و غدد تومورال توسط باقیمانده های سلول های اپی تلیال پوشانیده شده بود. بسیاری از سلول ها از غشای پایه جدا شده و به داخل حفره های غددی ریزش پیدا کرده بودند. سلول های باقیمانده دارای هسته کوچک و کروماتینی متراکم و سیتوپلاسم نیز حالت فشرده و متراکم داشت. مناطق اطراف محل تزریق دارو به شعاع حدود ۷ تا ۸ میلی متر تمامی سلول ها نکروزه شده و تشکیل حفره ای در داخل تومور داده بودند.
نتیجه گیری: این مشاهدات نفوذ و تاثیر بیشتر تشعشعات ساطع شده از فسفر ۳۲ در بافت توموری را نشان می دهد و چنانچه نقاط تزریق با فاصله مناسب در تومور صورت گیرد توانایی نابودی تومور در زمان کوتاه تری را خواهد داشت.