سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعلی میرمقتدایی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی
یوسف حسن زاده – استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
فرزین سلماسی – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تبریز

چکیده:

استفاده از سرریزهای پلکانی به حدود ۳۵۰۰ سال پیش برمیگردد. سرریزهای پلکانی از جمله سازههای هیدرولیکی هستند که بهجهت ظرفیت بالای آنها در استهلاک انرژی و با توسعهی مصالح ساختمانی جدید (نظیر بتن متراکم غلطکی) مورد توجه طراحان قرار گرفتهاند. پلهها با افزایش شدت استهلاک انرژی در سطح سرریز، هزینهی ایجاد تأسیسات کاهندهی انرژی را کاهش میدهند. چمنی، راجاراتنام و بیرامی ( ۲۰۰۸ ) برای تخمین افت انرژی در یک شیبشکن عمودی، بر پایهی شبیهسازی جریان عبوری از روی شیبشکن و مدل جت آزاد سطحی، مدلی را با استفاده از تئوریهای لایهی برشی جت و جریان توسعه یافتهی جت ارایه کردند. در این تحقیق ابتدا با استفاده از مدل فوق و با توجه به روابط و شباهت- هایی که بین سرریز پلکانی و شیبشکن عمودی و نیز تئوری جت آشفته وجود دارد، مدلهایی برای ارزیابی افت نسبی انرژی در سرریزهای پلکانی در حالت جریان رویهای ارایه میشود و سپس نتایج تحقیق با کارهای آزمایشگاهی چمنی، بوز و هیگر، هانت و کاداوی مقایسه و نزدیکی نتایج بررسی شده است