مقاله مدلی کاربردی برای بهسازی خاک های شور و سدیمی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در حفاظت منابع آب و خاک از صفحه ۴۳ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: مدلی کاربردی برای بهسازی خاک های شور و سدیمی
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبشویی
مقاله بهسازی خاک
مقاله خاک های شور و سدیمی
مقاله منحنی های آبشویی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده مریم
جناب آقای / سرکار خانم: همایی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: پذیرا ابراهیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مدیریت بهینه خاک های شور، اهمیتی فراوان در حفاظت درست از منابع آب و خاک دارد. تجمع نمک های محلول در ناحیه رشد ریشه از بزرگترین مشکلات خاک های مناطق خشک و نیمه خشک است. برای غلبه بر این مشکل، آبشویی نمک های محلول از این خاک ها ضروری است. مهم ترین چالش در برنامه های آبشویی، برآورد صحیح مقدار آب مورد نیاز برای اصلاح خاک های شور و شور-سدیمی است. هدف از این پژوهش، ارائه مدلی تجربی برای تعیین مقدار آب آبشویی و مقایسه نتایج با برخی مدل های تجربی موجود بود. بدین منظور، آزمایش هایی صحرایی در منطقه جفیر واقع در جنوب غرب خوزستان با مساحت ۲۱۲۸۵ هکتار و کلاس شوری و قلیائیت S3A2 انجام گرفت. آبشویی به روش غرقاب متناوب با استفاده از شش استوانه دوگانه در یک آرایش دایره ای شکل انجام پذیرفت. در کلیه آزمایش ها، ۱۰۰ سانتی متر آب در چهار تناوب ۲۵ سانتی متری به کار برده شد. آب مورد نیاز از رودخانه کارون تامین شد. چهار مدل ریاضی به داده های مزرعه ای برازش و بهترین مدل بدست آمد. برای منطقه مورد مطالعه، مدل توانی با ضریب تبیین ۰٫۸۳ و خطای استاندارد ۰٫۴۴ به عنوان مدل برتر برگزیده شد. نتایج نشان داد که روابط تجربی ارائه شده به وسیله رجب زاده (۲۰۰۹)، هافمن (۱۹۸۰) و لفلار و شارما (۱۹۷۷) با نتایج حاصل از اجرای آزمون های صحرایی، تطابق مناسبی ندارد. روابط ارائه شده به وسیله ریو (۱۹۵۷) و پذیرا و کاواچی (۱۹۸۱)، در مقایسه با مدل نوین ارائه شده در تخمین مقدار آب آبشویی خاک ها دارای بیش برآوردی اندکی بود. روابط ارائه شده به وسیله ورما و گوپتا (۱۹۸۹)، پذیرا و کشاورز (۱۹۹۸)، اسدی و همکاران (۲۰۱۳) و دیلمان (۱۹۶۳) نیز در مقایسه با مدل نوین دارای کم برآوردی اندکی می باشند.