سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی سلامی – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، شرکت توسعه منابع آب و خاک سیستان

چکیده:

از هر ۱۰ نفر مردم جهان ۶ نفر در فاصلهی ۶۰ کیلومتری و ۸ نفر در فاصلهی ۱۰۰ کیلومتری از سواحل زندگی میکنند .استفاده بیش از حد از سفره آب زیرزمینی واقع در این سواحل، یکی از مشکلات عمومی موجود در اینگونه مناطق می باشد.در آبخوانهای ساحلی، کاهش سطح آب زیرزمینی و لذا کاهش شیب آب از خشکی به سمت دریا، موجب پیشروی آب شور دریا به سمت آبخوان ساحلی شده و در نتیجهی تداخل آب شور دریا با آب ساحلی، کیفیت آب زیرزمینی تخریب میشود. این در حالی است که سفرههای ساحلی یکی از منابع مهم آبی محسوب میشوند . آبخوان دریاکنار واقع در استان مازندران نیز از جمله سفرههای ساحلی است که چنانچه بهرهبرداری از آن بصورت صحیح انجام نشود، میتواند در آینده دچار مشکل پیشروی آب شور دریا شود. در این تحقیق با استفاده از مدلSUTRA و شبکه عصبی مصنوعی، وضعیت فعلی و پتانسیل پیشرفت آب شور در آبخوان ساحلی دریاکنار بررسی شده است. یک مدل دوبعدی در جهت قائم برای منطقه تهیه گردید و نتایج مدلSUTRA با دادههای موجود مقایسه گردید. ضریب همبستگی و جذر میانگین مربعات خطا در مرحله تنظیم مدل ۰/۹۷۲۸ , ۱/۶۷۸ بدست آمد.سپس با استفاده از نتایج مدلSUTRAقابلیت شبکه عصبی مصنوعی در شبیهسازی سطح تداخل مورد ارزیابی قرار گرفت