سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: شانزدهمین کنفرانس بین المللی سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی هارون آبادی – استادیار،گروه مهندسی کامپیوتر،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

چکیده:

زبان مدلسازی یکپارچه UML جهت رسیدگی به نیازهای وظیفه مندی در مهندسی نرم افزار مورد استفاده قرار میگیرد هرچند انجمن مدیریت شی OMG زیرنمایه کارایی را جهت پشتیبانی از نیازهای غیروظیفه مندی درسال ۲۰۰۲ مطرح نمود لیکن جهت ارزیابی کارایی نیاز به یک مدل رسمی ضروری می باشد شبکه پتری با بهره گیری از پشتوانه ریاضی جهت مدلسازی رفتار دراین زمینه مفید می باشد از سوی دیگر با توجه به ماهیت غیرقطعی اطلاعات در سیستمهای اطلاعات استفاده از متغیرهای زبانی و منطق فازی دقت بالاتری را در محاسبات مربوط به ارزیابی کارایی سیستم به همراه خواهد داشت دراین مقاله باتبدیل مدل واقعی به مدل رسمی (F_CPN امکان ارزیابی کارایی سیستم را برروی مدل رسمی فراهم می نماییم با استفاده از منطق فازی و تحلیل بازخورد قبل ا زمرحله پیاده سازی می توان کارایی سیستم را بهبود بخشید با بررسی نتایج ملاحظه می نماییم رویکرد فازی موجب بهبود کارایی می گردد.