سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مریم صالحی پورباورصاد – کارشناس ارشد عمران-محیط زیست دانشگاه تهران
ناصر حاجی زاده ذاکر – دانشیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
مجتبی اردستانی – دانشیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

استفاده از مدل های عددی در حوادث ریزش نفت یک روش تأیید شده در تخمین مسیر سطحی لکه نفتی و حفاظت از سواحل می باشد. این مقاله نتایج حاصل از شبیه سازی مسیر حرکت آلودگی نفتی در جزیره لاوان واقع در شمال خلیج فارس را ارائه می دهد. منطقه مورد مطالعه ، سکوی نفتی بلال واقع در صد کیلومتری جنوب جزیره لاوان می باشد. در این مطالعه از مدل عددی دو بعدی MIKE21 استفاده شده است. ابتدا شرایط عمومی زیست محیطی منطقه شامل سرعت و جهت وزش باد و عمق آب که از داده های منابع مختلف جمع آوری شده اند ، در اختیار مدول هیدرودینامیکی مایک قرار گرفتند. پس از آن مدول ریزش نفتی با استفاده از نتایج مدل هیدرودینامیکی اجرا شد. مدلسازی انتشار لکه نفتی در مسیر خط لوله انتقال از سکوی بلال به جزیره لاوان برای دو وضعیت مختلف باد انجام گرفت. ابتدا تحت شرایط باد غالب یعنی باد با سرعت m/s 4 و در جهت w مدل انجام شد. نتایج شبیه سازی حاکی از این بود که در این وضعیت لکه نفتی به سمت جنوب شرقی آب های خلیج فارس حرکت می کند. در حالت دوم باد m/s 8 و در جهت ۲۱۵ درجه انتخاب شد. در این شرایط بررسی ها نشان داد که نفت ریخته شده ، به سمت شمال شرقی خلیج فارس حرکت کرده و پس از مدت زمان ۲۳۰ ساعت جزیره هندورابی و پس از ۲۵۲ ساعت خط ساحلی شمالی خلیج فارس در محدوده بندر چیرویه تا بندر جزه در معرض آلودگی قرار خواهند گرفت. همچنین مشخص شد که غلظت آلودگی نسبت به اولین لحظه ریزش کاهش یافته است. از این رو ارزیابی خطر و برنامه ریزی در خصوص آماده سازی و مقابله با آلودگی نفتی در نواحی اطراف سکوی نفتی و ساحل شمالی خلیج فارس ضروری می باشد.