سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنفرانس توسعه منابع انسانی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسین مبارکی – مدیرکل منابع انسانی و پشتیبانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و است
الهام احسانی چیمه – کارشناس ستاد مرکزی وزارت بهداشت و دانشجوی دکترای مدیریت خدمات بهداشتی
رقیه خلیل نژاد – کارشناس ستاد مرکزی وزارت بهداشت، فوق لیسانس مدیریت خدمات بهداشتی درم
محبوبه بیات – کارشناس ستاد مرکزی وزارت بهداشت، فوق لیسانس مدیریت خدمات بهداشتی درم

چکیده:

زمینه: دورکاری شکلی از روشهای انجام شغل در عصر اطلاعات است که در این روش، انجام کارها از راه دور و با استفاده از ابزارهای ارتباط از راه دور و به شکل انعطاف پذیر از نظر زمان و ازنظر مکان انجام می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اجمالی جوانب مثبت و منفی اجرای دورکاری در سازمانها انجام شده و در نهایت مدلی برای اجرای دورکاری در ستاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارائه می دهد. روش : مطالعه حاضر از نوع توصیفی، تحلیلی می باشد و متغیرهای آن از نوع کیفی هستند. یافته ها: طبق ارزیابی شرح وظایف رشته های شغلی و پستهای سازمانی مشاغل تحت پوشش وزارت بهداشت مشخص گردید از حدود ۲۵۰ رشته شغلی تنها برخی پستهای سازمانی از ۷۸ رشته شغلی البته به شرط محقق شدن شرایط لازم و بازبینی شرح وظایف آنها، قابلیت دورکار شدن را دارا می باشند. به علاوه نتایج پایلوت مشاغل اداره کل منابع انسانی نشان داد داد از مجموع ۴۶ شغل این حوزه تنها ۲۲ درصد قابلیت انجام از طریق دورکاری را دارند. لذا با توجه به اینکه هیچیک از مشاغل ستاد وزارت بهداشت به صورت صد قابل دورکاری نبودند، فرمی طراحی گردید تا کارکنان متقاضی دورکاری آن را تکمیل و پس از طی مراحل ارزیابی و گذر از فیلترهای مورد نیاز، دورکاری آنها در کارگروه مربوطه بررسی و تایید یا رد گردد. بر همین اساس پس از ابلاغ دورکاری در ستاد وزارت بهداشت با توجه به ویژگیهای مشاغل کارکنان متقاضی دورکاری، در یک دوره ۲ ماهه حدود ۳ درصد کارکنان ستاد مرکزی درخواست دورکاری نمودند که از این بین ۲۷ درصد آنها مرد و مابقی زن بوده اند. نتیجه گیری: اجرای دورکاری می تواند منجر افزایش بهره وری، افزایش کیفیت زندگی کاری، کاهش هزینه ها و حجم رفت و آمد کارکنان و … گردد اما برای اجرای موثر آن نیاز به فرهنگ سازی و بسترسازی است تا بتواند منجر به افزایش کارایی و اثربخشی در انجام امور گردد در غیراین صورت ممکن است که باعث بی نظمی در انجام امور شود.