سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

هادی امیرخانلو – کارشناس ارشد مکانیک سنگ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافق
جواد غلام نژاد – دانشیار مهندسی معدن، دانشکده فنی معدن و متالورژی دانشگاه یزد
جواد احمدی – کارشناس ارشد مکانیک سنگ بخش مترو خط ۷، شرکت مهندسی سپاسد

چکیده:

برآورد نشست های سطحی زمین از مهمترین اصول طراحی تونل های کم عمق شهری می باشد که با بررسی این مسأله میتوان از بروز آسیبهای وارده به سازهها جلوگیری نمود. برای آنالیز نشست سازه و پایداری تونل، از نرم افزارFLAC 3Dدر مدلسازی سه بعدی که برای شبیهسازی حفاری تونل به روش سپری، از روش مرحله به مرحله استفاده شده است. برای بدست آوردن مقدار نشست سازه، چند نقطه از روی شالوده به عنوان نقاط ناظر انتخاب شدحفاری تونل با گام پیشروی ۱/۵متر تا زمانی ادامه یافت که پیشروی تونل دیگر تأثیری برروی جابجایی نقطه مورد نظر نداشته باشد. با اجرای مدل، مقدار نشست برای نقاط محاسباتی مختلف، حداکثر ۱۶/۶میلیمتر بدست آمد. پس از ۱۷ میلیمتر / حفاری تونل، ابزاربندی در نقاط مختلف بر روی شالوده سازه نصب شد و بیشترین مقدار نشست، ۱۷/۵میلیمترمشاهده شد. با توجه به حداکثر مقدار نشست مجاز ۲۰ میلیمتر برای سازهها، نشست به دست آمده از هر دو روش برای سازه، در محدوده مجاز قرار گرفته است