سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حامد آفاق آذر – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر
مینا قاری حقیقت – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر

چکیده:

لغت مدرنیسم از کلمه Modo به معنی تازگی ، گرفته شده است و به لحاظ زمانی به قرن ششم میلادی بازمی گردد. مدرنیسم با معماری مدرن ، متفاوت است. مدرنیسم و مدرن به عنوان یک ایدئولوژی مطرح می شوند در حالی که معماری مدرن یک ایده و تفکر نیست ؛ بلکه سبک معماری است و زمان و مکان مشخصی را در بر می گیرد. مدرنیته ایرانی مفهومی است که در دو دهه اخیر از طرف روشنفکران و منتقدان حوزه فرهنگ و اجتماع برای فهم واقعیت عینی متاثر از مدرنیته غربی در ایران مورد استفاده قرار گرفت. مدرنیته در ایران و مدرنیته در غرب بیشتر در حد کلام شباهت داشته ولی به لحاظ مفهومی بسیار متفاوت هستند. مدرنیته ایران در فضای خالی بین لایه های اجتماعی و فرهنگی ایران مستقر شده است و علت آن به دو نوع نگاه سنت گرایانه و نوگرایانه باز می گردد، در صورتی که مدرنیته غرب ساختارها و اساس زندگی را میسازد، مدرنیته ایران می کوشد تا مدرنیته را با سنت پیوند بزند ولی این پیوند با کمترین حرکتی در جامعه استحکام خود را از دست داده و نوگرایان نیز به دلیل عدم شناخت کافی از مدرنیته قادر به برقراری این پیوند نیستند. در این نوشتار تلاش می شود تا به صورت اجمالی معماری معاصر ایران بررسی شود و نیز تأملی بر چگونگی ورود معماری مدرن در عرصه معماری ایران شود.