سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مریم اتحادی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی
کوروش روستا – استادیار ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند
نصراله مشهدی بندانی – کارشناس ارشد زراعت و اصلاح نباتات

چکیده:

کشاورزی ارگانیک ،نوعی نظام اقتصادی ،اجتماعی و مدیریت تو لیدی اکولوژیک است که شناخت کاملی از خاک واجزای تشکیل دهنده آن دارد .این نظام با افزایش حاصلخیزی خاک برای تولید مواد غذایی انسان در چرخه بیولوژیکی سعی دارد،از ورود هر گونه نهاده های خارجی (آفتکشها، علفکشها ،کود های شیمیایی )به فرایند تولید جلوگیری کند تا با حداقل هزینه به رابطه پایدار میان انسان ،محیط زیست و موجودات زنده بیانجامد. در فرایند توسعه کشاورزی ارگانیک ،کارگزاران نهادی ، تحقیق،آموزش وترویج کشاورزی تلاش می کنند تا چارچوبی انعطاف پذیر برای مشارکت هر چه بیشتر مخاطبان خویش فراهم آورند . در این راستا آنها همواره متوجه ساخت دهی و توسعه رهیافتهایی می باشند که عاملین ترویج و توسعه کشاورزی را بعنوان تسهیل گر در کنار کشاورزان و گروههای روستایی ،متناسب با شرایط محلی قرار دهند یکی از این رهیافتها رهیافت مدرسه در مزرعه کشاورز است . مدرسه مزرعه کشاورز یک پارادایم جدید در ترویج کشاورزی است و کمک می کند تا کشاورزان در تمام مراحل نوآوری ،مشارکت کامل و پایدار داشته و به یک متخصص در مزرعه خود تبدیل شوند این رهیافت مفاهیم مشارکتی را در بر می گیرد و کشاورز را به عنوان یک شریک برای مروج و محقق قلمداد می کند،همچنین به دنبال تقویت قابلیتهای برنامه ریزی ،ارزشیابی و تصمیم گیری در آنها می باشد.( ۲۰۰۷ (Alam and Kamp پژوهش حاضر نشاندهنده اهمیت و جایگاه استفاده از راهکارهای مشارکتی (رهیافت مدرسه مزرعه کشاورز) در خصوص توانمند نمودن کشاورزان و جوامع محلی به منظور ظرفیت سازی در مورد ت صمیم گیری پایدار و بدون ریسک کشاورزان برای اقدام مناسب در مدیریت مزرعه خود بر اساس کشاورزی ارگانیک می باشدکه با استفاده از ،مطالعات کتابخانه ای ،بررسی منابع مکتوب فارسی و لاتین و جستجو در شبکه جهانی اینترنت مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.