سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش معماری پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حامد نوری نژاد – کارشناسی ارشد مرمت واحیای بناها و بافتهای تاریخی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، م

چکیده:

هماهنگی و پایداری بناها و بافت های قدیمی با بافت های جدید در مداخلات مرمتی و روش های آن امکان پذیر است و حفاظت ازآنها در گروی خالی نشدن زندگی و سکونت در آنها است .به طور کلی در مداخلات مرمتی که به دو صورت مرمت مجموعه بنا و تکبنا انجام میشود که مراحل مرمت یک شهر شامل: – بررسی وضع موجود اثرهای تاریخی. – تعیین و تشخیص وضع فرسودگی نسبت به گذشته اثر (چه قسمتهایی قابل نگهداری هستند).- مطالعات سیستمهای ساختمانی در جهت نوع مصالح و فنون بکارگیری آن. – مقایسه وضع موجود با وضعیت گذشته که میتوان روند و عوامل مخل و فرساینده را در جهات مختلف نمایان سازد. – انتخاب روش مناسب از نقد و بررسی مدلهای متفاوت. بنابراین آنچه که از گذشته دور و نزدیک به ما رسیده در دو موضوعیت مورد توجه قرار میگیرند. الف) موضوعیت اثر از لحاظ مادی عناصر تشکیلدهنده آن. ب) موضوعیت تاریخی- هنری و آنچه که مربوط به ارزشها و ویژگیهای آن اثر میباشد. مرمت عبارت است از نقد و عمل خلاقانه برای کشف و تشریح آنالیزها موجود در باب هنر و معماری. مرمت معماری بیشتر در استخوانبندی بنا انجام میگیرد تا پایداری و ماندگاری آن تا حد ممکن محقق گردد. بیشترین مداخلات صورت گرفته برای جلوگیری از روند فرسودگی و نگهداری و تثبیت موقعیت موجود، استحکام بخشی که بعنوان رفع خطر از بنا با کمترین مداخله مرمتی است. در این مقاله به نمونه موردی به برسی بافت قدیم شهر ایلام پرداخته شده است