سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی بهره برداری از آب دریا

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

پگاه قشلاقی – کارشناس ارشد شیلات و آبزیان
رضا فیضبخش – متخصص مدیریت و اقتصاد شیلات

چکیده:

سواحل جنوبی کشور به دلیل مجاورت آب شور دریا عملا برای فعالیت های کشاورزی غیر قابل استفاده است. عدم فعالیت های کشاورزی، ساختار حاشیه نشینان این مناطق را به سوی شیلات وآبزیان و صیادی و یا صنعت و دریانوردی متمرکز نموده است. فناوری های جدید این امکان را فراهم نموده است که نسبت به پرورش جلبکهای سبز به صورت مزارع مشابه کشاورزی با آب دریا موفقیت های زیادی حاصل شود و اراضی غیر قابل استفاده به اراضی مشابه کشاورزی تبدیل شود. در این مقاله به بررسی ساختار تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم اقتصادی و اجتماعی این فعالیت بر جمعیت حاشیه نشین دریای عمان و خلیج فارسپرداخته شده و مزایای این فعالیتبه صورت نقاط قوتدر جهتبهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی از دیدگاه مهندسی اجتماعی و اقتصاد تولید مورد بررسی، تجزیه و تحلیل و ارائه سناریوهای خاصجهت رسیدن به توسعه پایدار ارائه خواهد شد.