سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عطفه شیرمحمدی – کارشناسی ارشد، تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم ت
زهرا عبدالهی – کارشناسی ارشد، تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم ت

چکیده:

برنامه فلسفه برای کودکان، شیوه نوینی جهت تحقق پرورش تفکر و حرکت از رویکرد حافظه مداری به سوی تأمل محوری در امر آموزش و پرورش است. هدف از نگارش مقاله حاضر، بررسی اهمیت اجرای برنامه P4C برای کودکان نابینا میباشد، روش تحقیق مورد استفاده در آن توصیفی- تحلیلی است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد، تغییر نگرش نابینایان نسبت به تواناییها و امکانات ذاتی و اکتسابی شنیداریشان و تقویت تصویرسازی شنوایی آنان امر ضروری و لازم الاجراست و از آنجا که برنامه P4C ، دارای قابلیتهایی برای تقویت حافظه شنیداری و افزایش تفکر انتقادی است، این امر میتواند در کاهش محدودیتهای کودکان نابینا گام موثری بردارد. البته در این رویکرد، نیازی به تعریف یک برنامه فلسفی جدید نیست، بلکه اجرای آن نیازمند تغییراتی متناسب با ویژگیهای خاص این کودکان است. از همین رو، اجرای عملی این برنامه برای کودکان دچار اختلال بینایی و ادغام آنها با کودکان عادی در حلقه کندوکاو پیشنهاد میشود.