سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی بابایی – دانشجوی کارشناسی ارشد، اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
محمود صبوحی صابونی – دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل

چکیده:

آب از نهادهای مهم و محدود در تولید محصولات کشاورزی به شمار می رود. هدف از مدیریت منابع آب در کشاورزی ، افزایش بهره وری تولید و بالا بردن کارایی مصرف آب است . برای رسیدن به این منظور ، در این تحقیق با استفاده از تحلیل پوششی داده ها، کارایی آب مصرفی محصولات عمده شهرستان زابل و مزارع این شهرستان در سال ۱۳۹۰ بررسی شد. نتایج نشان داد میانگین کارایی مزارع در شرایط بازده ثابت و متغیر نسبت به مقیاس به ترتیب ۰/۷۷ و ۰/۹۸ درصد بود . و میانگین کارایی مقیاس ۰/۷۸ بوده که دارای عدم کارایی مقیاس می باشد. میانگین کارایی آب آبیاری نیز در شرایط بازده ثابت و متغیر نسبت به مقیاس به ترتیب ۰/۵۲۲ و ۰/۸۶۳ درصد بود. همچنینی برای رسیدن به کارایی کامل مزارع کشاورزان باید میزان آب مصرفی خود را ، در شرایط بازده ثابت نسبت به مقیاس به ترتیب ۱۳۱۸۷/۱ متر مکعب به ازای هر هکتار کاهش دهند. با توجه به نتایج به نظر می رشد با اجرای سیستم آبیاری نوین بتوان مقدار آب مصرفی را کاهس داد.