سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد صادق سبط الشیخ انصاری – تهران-میدان هروی-خیابان مکران جنوبی-دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران ش
حمید رضا پیروان – تهران-کیلومتر ۹ جاده مخصوص-خیابان شهید عاشری-پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیز
رضا بیات – تهران-کیلومتر ۹ جاده مخصوص-خیابان شهید عاشری-پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیز

چکیده:

محیط بدست آوردن مقدار رسوب و فرسایش تولیدی در اکثر حوزههای رودخان های به دلیل عدم وجود ایستگاههای رسوب سنجی مقدور نمیباشد. به همین علت میتوان از مدلهای تجربی به عنوان ی ک راهکار مفید در تخمین مقدار نهشتههای رودخانه ها بهره جست. مدلهای تجربی گوناگونی در تخمین مقدار رسوب مورد استفاده قرار میگیرد که در این مطالعه از دو مدل PSIAC و EPM استفاده شده است (بیا ت، ۱۳۷۸). با استفاده از جداول امتیازی در این دو روش در حوزه آبخیز رودخانه شور از سرشاخه های رودخانه کارون، مقدار رسوب تولیدی حوزه برآورد گردید. با توجه به نتایج مدل EPM و PSIAC، مقدار تولید رسوب به ترتیب ۱۴۳۶۳m3/km2.year و ۱۲۷۷m3/km2.year بدست آمد. اندازهگیری مستقیم ایستگاه رسوب سنجی تنگ دولاب با توجه به مساحت حوزه رسوبدهی ویژه، ۱۱۲۸m3/Km2.year می باشد که با احتساب حدود ۱۷ درصد از بار معلق به عنوان بار کف برابر ۱۳۲۰m3/Km2.year است. با مقایسه نتایج مدلهای تجربی یادشده با ارقام رسوب واقعی کارایی بسیار خوب مدل PSIAC به اثبات می رسد.