سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

پرویز یوسفوند – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی
احمد فاتحی مرج – استادیار مرکز تحقیقات کم آبی و خشکسالی در کشاورزی و منابع طبیعی کشور
عبدالرضا بهره مند – استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگا

چکیده:

در شرایط حاضر از منابع آب زیرزمینی استفاده بی رویه بعمل می اید بطوریکه به سبب برداشت بی رویه از این منابع در ۱۶۳ دشت کشور سطح آب زیرزمینی دچار افت شده و مشکلاتی را برای ادامه حیات کشاورزی و توسعه اقتصادی این نواحی بوجود اورده است به منظور کنترل میزان برداشت از ابهای زیرزمینی می بایست بیلان آب زیرزمینی در منطقه محاسبه گردد تا مقادیر کسری مخازن ابخوانها در طی سالهای ابی مشخص شود در گام بعدی با اندازه گیری حجم آبخوان منطقه میزان کسری سالانه آن محاسبه می گردد در روشهای متداول میانگین عددی و بعضا حدودی بین مقادیر عمق سنگ کف حاصل از برداشتهیا ژئوالکتریکی بعنوان ضخامت متوسط ابخوان در نظر گرفته می شود ولی در روش اخیر با استفاده از نتایج حاصل از بررسی های ژءوالکتریکی در سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS نقشه تراز سنگ کف منطقه و مدل رقومی DEM آن ترسیم می گردد و در مرحله بعد با تهیه مدل رقومی ارتفاعی منطقه و کسر آن از DEM مربوط به سنگ کف در محیط GIS با استفاده از انالیز های مکانی مقدار متوسط ضخامت رسوبات ابرفتی منطقه محاسبه می شود.