سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدمهدی احمدی – هیئت علمی گروه عمران دانشگاه ایلام
نسرین بخشایش اقبالی – دانشجوی دکتری زلزله دانشگاه تهران

چکیده:

تغییر مکان جانبی سازه ها در هنگام زلزله مهمترین مساله در خرابی های غیرسازه ای و بعضا سازه ای است با توجه به تغییر نگرش مهندسین از طراحی برمبنای مقاومت به طراحی برپایه عملکرد سازه اهمیت تخمین دقیق تغییر مکان در سازه ها بیش از پیش شدهاست ویرایش سوم آیین نامه ۲۸۰۰ مقدار مجاز تغییر مکان واقعی طبقه را برحسب ارتفاع محدود نموده است و این محدودیت مانند محدودیت نیرویی اعضای مختلف سازه ای یکی از معیارهای طراحی ساختمان هاست. در طراحی ساختمان ها در برابر زلزله سیستم سازه مجاز به تحمل تغیر شکلهای غیر الاستیک در طول زلزله های شدید می باشد بنابراین نیروهای جانبی طراحی را می توان کمتر از انچه برای حفظ سازه در محدوده الاستیک لازم است درنظر گرفت سازه هایی که براین اساس طراحی می شوند رفتار غیرالاستیکقابل ملاحظه ای از خود نشان میدهند و نیروها و تغییر شکلهای آنها را نمی توان با مدلهای الاستیک تعیین نمود.