سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

فرهاد کیانی فلاورجانی – کارشناسی ارشد
مصطفی اخوان صفار – کارشناس ارشد
فرزانه شفیعی –

چکیده:

یکی از راه های اساسی برای کاهش صدمات و ضایعات هربحران مداخله عامل انسانی دریک فرایند سازمانی که مدیریت نامیده می شود می باشد مدیریت بحران با به کارگیری توانمندی های سازمان فرایندی را آغاز می کند که از پیش بینی و پیشگیری آغاز و تا مقابله و بازسازی ادامه می یابد بحرانهای طبیعی یا برجای گذاشتن آثار مختلف انسانی اقتصادی اجتماعی امنیتی موجب وارد امدن خسارات مستقیم غیرمستقیم و ثانوی برحیات جوامع بشری شده و زنجیره ای از مشکلات بهم پیوسته را به وجود می آورند این تهدیدات می توانند ضمن تشدید مسائل و مشکلات حوادث طبیعی برروند عادی شدن اوضاع اثر گذاشته و عملیات امداد و نجات را درمراحل اولیه به خطر اندازد و دربلندمدت بازسازی مناطق آسیب دیده را با مشکل جدی روبرو سازد دراینصورت نظم و امنیت عمومی به خطر افتاده و به موجب آن خسارت و ضایعات فراوانی برزیرساخت های امنیت اجتماعی وارد می شود این شکل از تهدید آرامش و آسایش فردی و اجتماعی را برهم زده و ثبات ارتباط و هماهنگی عناصر داخلی سیستمهای اجتماعی را از دو جنبه فیزیکی و روانی با مشکل مواجه م یسازد