سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

شاهین متین – عضو هیات علمی پژوهشکده سوانح طبیعی
غزاله مشهدی اسمعیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علم و صنعت ایران
شهرام داورنیا – عضو هیات مدیره شرکت مهندسین مشاور کاوش برم

چکیده:

امروزه در بسیاری از کشورها، ساختوساز با مصالح بنّایی همچنان رواج داشته و برنامهریزان و دستاندرکاران ساختوساز بهدنبال استفاده ازدستاوردهای علمی و فنآوریهای نوین جهت ایمنسازی اینگونه بناها میباشند. ایمنسازی ساختمانهای بنّایی نیازمند ارزیابی وضعیت ایمنی لرزهای بناهای موجود جهت تصمیمگیری برای مقاومسازی و بهسازی لرزهای بنا و یا تخریب و ساخت مجدد و ایمن بناهای غیرمقاومی که قابل بهسازی نبوده یا مقاومسازی آنها به صرفه نیست، میباشد. مقاله حاضر که بر مبنای رهیافتهای سایر کشورها در زمینه ارزیابی ایمنی لرزهای ساختمانهای بنّایی و مطالعات موردی تجربیات نگارندگان در زمینه ایمنسازی لرزهای تعدادی از بیمارستانهای کشور استوار است، به معرفی روشهای ساده اما کارآمد ارزیابی کیفی ایمنی ساختمانهای بنّایی در برابر زلزله میپردازد. در این مقاله با ارائه روشهای ارزیابی چشمی وضعیت ایمنی بنا، مقایسه کیفیت مصالح و چگونگی ساخت بنا با معیارهای ارائه شده در آییننامههای ساختمانی و ارزیابی ایمنی ساختمانهای بنّایی بر اساس روش شدت MSKسعی شده راهکارهای تعیین وضعیت ایمنی ساختمانهای بنّایی به صورتی ساده ارائه شود. باتوجه به اینکه روشهای ساختوساز سنتی با مصالح بنّایی هنوز در اکثر مناطق روستایی و حتی بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ کشور متداول اند، ارزیابی وضعیت ایمنی لرزهای این نوع بناها میتواند جهت اقدام برای مقاومسازی و یا نوسازی آنها و پیشگیری و کاهش اثرات لرزهای در جوامع شهری و روستایی کشور، موثر واقع شود.