سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی و بین المللی مدیریت بحران در خطوط لوله و تاسیسات

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید طارمی – کارشناس عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
ابراهیم رضوی – کارشناس ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
محمداحسان مهربانی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی – واح

چکیده:

در این مقاله به بررسی لزوم مقاومسازی تاسیسات مکانیکی در سازههای با اهمیت بالا و تاثیر آن در مدیریت بحران در زلزله پرداخته شده است.هدف از ایمن سازی تأسیسات مکانیکی در برابر زلزله فراهم نمودن شرایطی است که کارآیی سیستم تأمین و توزیع آب را بهنگام وقوع زلزله تضمین نماید. برای رسیدن به این هدف باید طرح جامعی تهیه شده و در سه مقطع زمانی قبل ازوقوع زلزله، بلافاصله پس از وقوع آن و در دوره بازسازی به مرحله اجرا گذاشته شود. قبل از وقوع زلزله باید برآوردی ازنوع و میزان خسارات احتمالی در صورت وقوع زلزله تهیه نمود و برای نقاط ضعف سیستم، طرحهای تقویتی بر اساس ضوابط طراحی لرزهای آماده و به مورد اجرا گذاشته شده و در طرحهای توسعه و بازسازی نیز مقررات طراحی لرزهای رعایت شود. از اینرو به منظور ارزیابی خسارات و ارائه سیاستهای کاهش خطر زلزله باید اصول بنیادی مد نظر قرارگیرند. مهمترین عامل به منظور کاهش آسیب پذیری لوله ها، وضعیت مهار لوله ها می باشد. مهار لوله ها به دو بخش مهار افقی و قائم تقسیم بندی می شود. اماکن عمومی همچون وزارت خانه ها، سازمان ها، بیمارستان ها، دانشگاه ها، مدارس و مکان هایی از این دست که پرتردد و از لحاظ حضور جمعیت شلوغ هستند می توانند در زمان بحران بسیار حائز اهمیت تر باشند. آسیب پذیری سازه ای اماکن و شریان های حیاتی از یک سو و عدم دانش، آمادگی و توانایی مقابله با این رخداد طبیعی از سوی دیگر می تواند در زمان وقوع زلزله فاجعه ای بزرگ را برای ما ترسیم کند. کاهش پیامدهای انسانی، اقتصادی و سلامتی ناشی از زمین لرزه، نیازمند اهتمام جدی همۀ دستگاه های ذیربط در زمینه هایی مانند سیاست گذاری، برنامه ریزی کلان، قانون گذاری، آئین نامه ها و ضوابط اجرایی، آموزش و تجهیز منابع مالی است