سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

هستی برقعی پور – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند
سیدتوحید صدرنژاد – مدیر فنی انجمن صنایع روغننباتی ایران، کارشناس ارشد مهندسی شیمی- طراح
علیرضا طاهری – مدیرعامل شرکت پترو پایدار انرژی، مشاور انرژی کانون انجمنهای صنفی صن
نرگس کارگری – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان

چکیده:

مصرف انرژی در صنایع مختلف موجب بروز اثرات زیست محیطی گوناگونی می شود. صنایع غذایی از جمله صنایع عمده انرژی بر محسوب می شوند که در انتشار گازهای آلاینده و گلخانه ای سهم بسزایی دارند. با توجه به اهمیت روزافزون محیط زیست به ویژه اثرات تغییر اقلیم در سطح ملی و بین المللی، برنامه ریزی جهت کاهش مصرف انرژی به منظور کاهش پیامدهای مخرب زیست محیطی ضروری به نظر می رسد. صنعت روغن نباتی جزء صنایع به شدت انرژی بر محسوب میشود، بهبود کارایی انرژی برای بقاء و رشد صنعت مذکور بسیار ضروری است زیرا افزایش کارایی انرژی نه تنها موجب بهبود رقابت آن ها از طریق کاهش هزینه ها میگردد بلکه به کاهش اثرات سوء زیست محیطی مرتبط با مصرف انرژی به ویژه کاهش انتشار گازهای آلاینده و گلخانه ای نیز کمک می کند. عدم وجود تکنولوژی های بهروز و کارآمد، فرسوده بودن صنایع و تجهیزات مصرف کننده و نبود نقدینگی کافی در صنایع جهت نوسازی، یکی از مشکلات اصلی در برنامهریزی در جهت بهبود کارایی انرژی است. در دوران کنونی، فناوری به سرعت رو به نو شدن و بهبود راندمان و کاهش مصرف انرژی و هزینههای تعمیر و نگهداری است، لذا در بسیاری از موارد صرفا بهینهسازی در وضعیت موجود چاره کار نبوده و باید به تکنولوژیهای آینده و کارآمد نیز نظر افکند.